Aby zachować w pamięci wszystkie głupie, żenujące, aczkolwiek zabawne historyjki, które dziwnym sposobem mnie dotykają, utworzyłam tego bloga. Jako, iż jestem osobą posiadającą głupie szczęście jak i też głupiego pecha... to mam w czym wybierać. Blog poświęcony całkowitemu kompromitowaniu mojej osoby. I wcale nie jest mi tak bardzo wstyd!
Przyznam się, że również jestem trochę nieogarniętym człowiekiem, gdyż o zaistniałej pomyłce zorientowałam się, gdy już zapłaciłam. Kupowałam: bułki, sok i czekoladę za które wg. pierwszego rachunku zapłaciłabym prawie 20 zł. Nie, wbrew pozorom to nie była duża czekolada.15.11.2014Dzisiaj w biedronce kasjer zagapił mi się na cycki i wbił zły kod. Tym samym sposobem, skasował mi twaróg półtłusty, którego nie miałam. Wszystko skutkowało zaś tym, że musiał cofać całą transakcje. Dodam do tego tekst:
- A co pani ma na medaliku?
A po za tym to bardzo miły, młody człowiek, który jest potwierdzeniem faktu, iż rodzaj męski w pewnym sensie jest beznadziejny.
Jeżeli kogoś to ciekawi na medaliku znajduje się zodiakalny strzelec.
3.10.2014Godzina...Sporo po 3 jeszcze nie 4 nad ranem. Wracamy z domówki. Oczywistym faktem jest, że troszkę piliśmy co skutkowało stanem delikatnej nietrzeźwości. Niestety mój stan był bardziej delikatniejszy od wszystkich. W autobusie nawet nie dość tłoczno. Na starym mieście dosiada się kobieta ubrana w zieloną, balową suknię, podobną do tych obecnych na ilustracjach w książkach dla dzieci. Przyglądam jej się dosyć długo, po czym zadaję pytanie bardzo uprzejmym głosem.
-Przepraszam, czy jesteś może księżniczką Disneya?
(Podobno w tym momencie owa kobieta rzuciła mi zdumione spojrzenie, zrobiła niezapomnianą minę, jeżeli wierzyć naocznym świadkom. Aczkolwiek ma pamięć słabą jest.)
Otóż nie była. Pracowała jako nauczycielka francuskiego, wracała z pracy. W mojej głowie zaś pojawiła się myśl: Jednak nocnymi autobusami wracają specyficzni ludzie.
Tak... włącznie ze mną.
